ΑΝΕΚΔΟΤΑ - ΑΣΤΕΙΑ
Για τον Χαρη!
Για όλους εσάς που ενίοτε βιώνετε μια άσχημη μέρα, και απλά θέλετε να τα χώσετε σε κάποιον, μην το κάνετε σε κάποιον γνωστό σας, αλλά σε κάποιον άγνωστο.
Καθόμουν στο γραφείο μου μια μέρα, όταν ξαφνικά θυμήθηκα ότι είχα ξεχάσει να κάνω ένα τηλεφώνημα. Βρήκα το νούμερο του τηλεφώνου και το κάλεσα. Ένας άντρας από την άλλη άκρη της γραμμής απάντησε λέγοντας: «Εμπρός;».
Πολύ ευγενικά του είπα ότι είμαι ο Fred Hannifin, και ότι ήθελα να μιλήσω με την Robin Carter... Ξαφνικά κατάλαβα ότι μου έκλεισε το τηλέφωνο στα μούτρα. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι κάποιος άνθρωπος θα μπορούσε να είναι τόσο αγενής.
Τελικά βρήκα το σωστό νούμερο της Robin, και της τηλεφώνησα. (Είχα κάνει λάθος στα δύο τελευταία ψηφία).
Αφού τα είπαμε, έκλεισα το τηλέφωνο και αποφάσισα να ξανακαλέσω το λάθος νούμερο.
Όταν ο ίδιος τύπος απάντησε, του φώναξα «είσαι πολύ μ.....κας» και έκλεισα το τηλέφωνο με δύναμη. Σημείωσα το νούμερο στην ατζέντα μου
καταχωρώντας τον με το όνομα «μ.....κας» και την έβαλα στο συρτάρι μου. Κάθε δύο εβδομάδες περίπου όταν μού έρχονταν οι λογαριασμοί ή είχα πραγματικά μια άσχημη μέρα συνήθιζα τον παίρνω τηλέφωνο και να του φωνάζω «είσαι πολύ λαλακας».
Κάθε φορά που το έκανα μου έφτιαχνε τη διάθεση.
Όταν κάποτε έκανε την εμφάνιση της η υπηρεσία αναγνώρισης κλήσεων, σκέφτηκα ότι έπρεπε να σταματήσω τα «θεραπευτικά» τηλεφωνήματα στον «μ.....κα». Έτσι τον πήρα ξανά τηλέφωνο και του είπα:
«Γεια, είμαι ο John Smith από την τηλεφωνική εταιρεία και θα ήθελα να σας ρωτήσω αν γνωρίζετε σχετικά για την νέα υπηρεσία αναγνώρισης κλήσεων».
Εκείνος μου φώναξε «ΟΧΙ!» και μου έκλεισε το τηλέφωνο στα μούτρα. Τον ξανακάλεσα αμέσως και του απάντησα «πως να το ξέρεις αφού είσαι μ.....κας!».
Μια μέρα, καθώς πήγαινα στο μαγαζί και ετοιμαζόμουν να παρκάρω το αυτοκίνητο μου στο parking, ένας τύπος με μια μαύρη BMW μου έκλεισε το δρόμο και μου πήρε τη θέση, που τόσο υπομονετικά περίμενα, για να παρκάρω το αυτοκίνητο μου. Κορνάρισα και του φώναξα ότι αυτή η θέση ήταν δική μου, καθώς ήμουν εκεί πολύ πριν από αυτόν. Ο κόπανος, επιδεικτικά με αγνόησε, αλλά για καλή μου τύχη πρόσεξα, ότι στο πίσω τζάμι του αυτοκινήτου, υπήρχε ένα «ΠΩΛΕΙΤΑΙ». Χωρίς δεύτερη σκέψη πήρα το στυλό και σημείωσα το τηλέφωνο του.
Δύο μέρες αργότερα, και αφού είχα καλέσει τον «πρώτο μ.....κα» (τώρα, είχα βάλει το τηλέφωνο του στην αυτόματη κλήση), μου ήρθε η ιδέα να καλέσω και τον μ.....κα με τη BMW.
Τηλεφώνησα και μία φωνή απάντησε «Έμπρός;». «Είστε αυτός που πουλάει μια μαύρη BMW» του λέω. « Ναι, ακριβώς» μου απαντάει.
«Μήπως μπορείτε να μου δώσετε την διεύθυνση σας για να έρθω να δω το αυτοκίνητο από κοντά» τον ρωτάω.
«Βεβαίως,μένω στη οδό 1802 West 34th Street. Είναι ένα κίτρινο σπίτι, και ακριβώς απ' έξω είναι παρκαρισμένο το αυτοκίνητο».
«Και πώς λέγεστε;» τον ρώτησα.
«Το όνομα μου είναι Don Hansen» απάντησε.
«Ποια είναι η πιο κατάλληλη ώρα για να περάσω από εκεί, Don;»
«Φτάνω στο σπίτι γύρω στις 5 το απόγευμα.» μου απαντάει.
«Άκου, Don, μπορώ να σου πω κάτι;»
«Ναι;»
«Don, είσαι μ.....κας!» Το έκλεισα και αποφάσισα να βάλω και το δικό του τηλέφωνο στη αυτόματη κλήση.
Τώρα, όποτε αντιμετώπιζα κάποιο πρόβλημα, είχα 2 μ.....κες να καλώ.
Ωστόσο, μετά από κάποιους μήνες αλλεπάλληλων τηλεφωνημάτων και στους 2 μ.....κες, συνειδητοποίησα, ότι δεν μου έδινε την ίδια χαρά όπως παλιά.
Μια μέρα τηλεφώνησα στον μ.....κα #1.
«Γεια»
«Είσαι μ...ας!» (αλλά δεν το έκλεισα αυτή τη φορά)
«Είσαι ακόμα στη γραμμή;» με ρώτησε.
«Φυσικά» απάντησα.
«Σταμάτα να μου τηλεφωνείς» μου φώναξε ουρλιάζοντας.
«Ανάγκασε με» του απάντησα..
«Ποιος είσαι ρε;» με ρώτησε.
«Λέγομαι Don Hansen.»
«Αλήθεια; Και που μένεις αν επιτρέπεται;»
«Μένω στην οδό 1802 West 34th Street, μ...κα . Είναι ένα κίτρινο σπίτι και ακριβώς μπροστά είναι παρκαρισμένη μια μαύρη BMW».
Τότε μου λέει, «Έρχομαι από εκεί τώρα!! Don και καλά θα κάνεις να αρχίσεις να προσεύχεσαι.»
Του λέω, «Ναι, τώρα φοβήθηκα, μ...κα!»
Έπειτα, πήρα τηλέφωνο τον μ...κα #2.
«Εμπρός;» απάντησε.
«Γεια σου μ...κα» του λέω.
Τότε εκείνος φώναξε, «Αν μάθω ποιος είσαι...»
«Τι θα κάνεις;» του απάντησα.
«Θα σου κόψω το κ...λο» μου ξεκαθάρισε.
Τότε απάντησα, «Λοιπόν μ...κα, να η ευκαιρία που έψαχνες. Έρχομαι τώρα σπίτι σου!»
Έκλεισα το τηλέφωνο και πήρα αμέσως την Αστυνομία, λέγοντας ότι ετοιμαζόμουν να σκοτώσω το gay εραστή μου, ο οποίος μένει στη 1802 West 34th Street.
Στη συνέχεια, πήρα τηλέφωνο το Channel 13 και τους ανέφερα για ένα πόλεμο συμμοριών, που γινόταν εκείνη τη στιγμή στη West 34th.
Μπήκα γρήγορα στο αυτοκίνητο μου και κατευθύνθηκα στη West 34th.
Όταν έφτασα εκεί είδα 2 τύπους να πλακώνουν αλύπητα ο ένας τον άλλο, μπροστά σε 6 περιπολικά, 1 ελικόπτερο της Αστυνομίας και το πλήρωμα του Channel 13.
Τώρα πραγματικά αισθανόμουν καλύτερα...
Για όλους εσάς που ενίοτε βιώνετε μια άσχημη μέρα, και απλά θέλετε να τα χώσετε σε κάποιον, μην το κάνετε σε κάποιον γνωστό σας, αλλά σε κάποιον άγνωστο.
Καθόμουν στο γραφείο μου μια μέρα, όταν ξαφνικά θυμήθηκα ότι είχα ξεχάσει να κάνω ένα τηλεφώνημα. Βρήκα το νούμερο του τηλεφώνου και το κάλεσα. Ένας άντρας από την άλλη άκρη της γραμμής απάντησε λέγοντας: «Εμπρός;».
Πολύ ευγενικά του είπα ότι είμαι ο Fred Hannifin, και ότι ήθελα να μιλήσω με την Robin Carter... Ξαφνικά κατάλαβα ότι μου έκλεισε το τηλέφωνο στα μούτρα. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι κάποιος άνθρωπος θα μπορούσε να είναι τόσο αγενής.
Τελικά βρήκα το σωστό νούμερο της Robin, και της τηλεφώνησα. (Είχα κάνει λάθος στα δύο τελευταία ψηφία).
Αφού τα είπαμε, έκλεισα το τηλέφωνο και αποφάσισα να ξανακαλέσω το λάθος νούμερο.
Όταν ο ίδιος τύπος απάντησε, του φώναξα «είσαι πολύ μ.....κας» και έκλεισα το τηλέφωνο με δύναμη. Σημείωσα το νούμερο στην ατζέντα μου
καταχωρώντας τον με το όνομα «μ.....κας» και την έβαλα στο συρτάρι μου. Κάθε δύο εβδομάδες περίπου όταν μού έρχονταν οι λογαριασμοί ή είχα πραγματικά μια άσχημη μέρα συνήθιζα τον παίρνω τηλέφωνο και να του φωνάζω «είσαι πολύ λαλακας».
Κάθε φορά που το έκανα μου έφτιαχνε τη διάθεση.
Όταν κάποτε έκανε την εμφάνιση της η υπηρεσία αναγνώρισης κλήσεων, σκέφτηκα ότι έπρεπε να σταματήσω τα «θεραπευτικά» τηλεφωνήματα στον «μ.....κα». Έτσι τον πήρα ξανά τηλέφωνο και του είπα:
«Γεια, είμαι ο John Smith από την τηλεφωνική εταιρεία και θα ήθελα να σας ρωτήσω αν γνωρίζετε σχετικά για την νέα υπηρεσία αναγνώρισης κλήσεων».
Εκείνος μου φώναξε «ΟΧΙ!» και μου έκλεισε το τηλέφωνο στα μούτρα. Τον ξανακάλεσα αμέσως και του απάντησα «πως να το ξέρεις αφού είσαι μ.....κας!».
Μια μέρα, καθώς πήγαινα στο μαγαζί και ετοιμαζόμουν να παρκάρω το αυτοκίνητο μου στο parking, ένας τύπος με μια μαύρη BMW μου έκλεισε το δρόμο και μου πήρε τη θέση, που τόσο υπομονετικά περίμενα, για να παρκάρω το αυτοκίνητο μου. Κορνάρισα και του φώναξα ότι αυτή η θέση ήταν δική μου, καθώς ήμουν εκεί πολύ πριν από αυτόν. Ο κόπανος, επιδεικτικά με αγνόησε, αλλά για καλή μου τύχη πρόσεξα, ότι στο πίσω τζάμι του αυτοκινήτου, υπήρχε ένα «ΠΩΛΕΙΤΑΙ». Χωρίς δεύτερη σκέψη πήρα το στυλό και σημείωσα το τηλέφωνο του.
Δύο μέρες αργότερα, και αφού είχα καλέσει τον «πρώτο μ.....κα» (τώρα, είχα βάλει το τηλέφωνο του στην αυτόματη κλήση), μου ήρθε η ιδέα να καλέσω και τον μ.....κα με τη BMW.
Τηλεφώνησα και μία φωνή απάντησε «Έμπρός;». «Είστε αυτός που πουλάει μια μαύρη BMW» του λέω. « Ναι, ακριβώς» μου απαντάει.
«Μήπως μπορείτε να μου δώσετε την διεύθυνση σας για να έρθω να δω το αυτοκίνητο από κοντά» τον ρωτάω.
«Βεβαίως,μένω στη οδό 1802 West 34th Street. Είναι ένα κίτρινο σπίτι, και ακριβώς απ' έξω είναι παρκαρισμένο το αυτοκίνητο».
«Και πώς λέγεστε;» τον ρώτησα.
«Το όνομα μου είναι Don Hansen» απάντησε.
«Ποια είναι η πιο κατάλληλη ώρα για να περάσω από εκεί, Don;»
«Φτάνω στο σπίτι γύρω στις 5 το απόγευμα.» μου απαντάει.
«Άκου, Don, μπορώ να σου πω κάτι;»
«Ναι;»
«Don, είσαι μ.....κας!» Το έκλεισα και αποφάσισα να βάλω και το δικό του τηλέφωνο στη αυτόματη κλήση.
Τώρα, όποτε αντιμετώπιζα κάποιο πρόβλημα, είχα 2 μ.....κες να καλώ.
Ωστόσο, μετά από κάποιους μήνες αλλεπάλληλων τηλεφωνημάτων και στους 2 μ.....κες, συνειδητοποίησα, ότι δεν μου έδινε την ίδια χαρά όπως παλιά.
Μια μέρα τηλεφώνησα στον μ.....κα #1.
«Γεια»
«Είσαι μ...ας!» (αλλά δεν το έκλεισα αυτή τη φορά)
«Είσαι ακόμα στη γραμμή;» με ρώτησε.
«Φυσικά» απάντησα.
«Σταμάτα να μου τηλεφωνείς» μου φώναξε ουρλιάζοντας.
«Ανάγκασε με» του απάντησα..
«Ποιος είσαι ρε;» με ρώτησε.
«Λέγομαι Don Hansen.»
«Αλήθεια; Και που μένεις αν επιτρέπεται;»
«Μένω στην οδό 1802 West 34th Street, μ...κα . Είναι ένα κίτρινο σπίτι και ακριβώς μπροστά είναι παρκαρισμένη μια μαύρη BMW».
Τότε μου λέει, «Έρχομαι από εκεί τώρα!! Don και καλά θα κάνεις να αρχίσεις να προσεύχεσαι.»
Του λέω, «Ναι, τώρα φοβήθηκα, μ...κα!»
Έπειτα, πήρα τηλέφωνο τον μ...κα #2.
«Εμπρός;» απάντησε.
«Γεια σου μ...κα» του λέω.
Τότε εκείνος φώναξε, «Αν μάθω ποιος είσαι...»
«Τι θα κάνεις;» του απάντησα.
«Θα σου κόψω το κ...λο» μου ξεκαθάρισε.
Τότε απάντησα, «Λοιπόν μ...κα, να η ευκαιρία που έψαχνες. Έρχομαι τώρα σπίτι σου!»
Έκλεισα το τηλέφωνο και πήρα αμέσως την Αστυνομία, λέγοντας ότι ετοιμαζόμουν να σκοτώσω το gay εραστή μου, ο οποίος μένει στη 1802 West 34th Street.
Στη συνέχεια, πήρα τηλέφωνο το Channel 13 και τους ανέφερα για ένα πόλεμο συμμοριών, που γινόταν εκείνη τη στιγμή στη West 34th.
Μπήκα γρήγορα στο αυτοκίνητο μου και κατευθύνθηκα στη West 34th.
Όταν έφτασα εκεί είδα 2 τύπους να πλακώνουν αλύπητα ο ένας τον άλλο, μπροστά σε 6 περιπολικά, 1 ελικόπτερο της Αστυνομίας και το πλήρωμα του Channel 13.
Τώρα πραγματικά αισθανόμουν καλύτερα...
Στο κλίμα της ημέρας.....
Σαν σήμερα, ο τύπος κάθεται σκυθρωπός μπροστά στην πόρτα του με το κεφάλι κατεβασμένο... Περνάει και ξαναπερνάει ο γείτονας, τον βλέπει έτσι χάλια και αποφασίζει να του πιάσει κουβέντα...
«Τι έχεις ρε γείτονα;»
«Ασε με ρε φίλε, το πρωΐ μου έκανε μια ερώτηση η γυναίκα μου και τα σκάτωσα...»
«Τι είδους ερώτηση;»
«Με ρώτησε αν θα την αγαπάω ακόμα κι όταν γίνει γριά, χοντρή και άσχημη.»
«Μα καλά, αυτό είναι εύκολο.. της λες: "Φυσικά και θα σε αγαπάω"»
«Έεε, αυτό σκόπευα κι εγώ να πω, αλλά μπερδεύτηκα και είπα:
"Φυσικά και σε αγαπάω".»
Σαν σήμερα, ο τύπος κάθεται σκυθρωπός μπροστά στην πόρτα του με το κεφάλι κατεβασμένο... Περνάει και ξαναπερνάει ο γείτονας, τον βλέπει έτσι χάλια και αποφασίζει να του πιάσει κουβέντα...
«Τι έχεις ρε γείτονα;»
«Ασε με ρε φίλε, το πρωΐ μου έκανε μια ερώτηση η γυναίκα μου και τα σκάτωσα...»
«Τι είδους ερώτηση;»
«Με ρώτησε αν θα την αγαπάω ακόμα κι όταν γίνει γριά, χοντρή και άσχημη.»
«Μα καλά, αυτό είναι εύκολο.. της λες: "Φυσικά και θα σε αγαπάω"»
«Έεε, αυτό σκόπευα κι εγώ να πω, αλλά μπερδεύτηκα και είπα:
"Φυσικά και σε αγαπάω".»
Registered User
Joined: Dec 2004
Posts: 30,032
Likes: 2
From: Athens, Greece, Europe, Earth, Universe
Το e-mail του Άραβα μαθητή στον πατέρα του:
Το Βερολίνο είναι θαυμάσιο, οι άνθρωποι εδώ είναι υπέροχοι και μου αρέσει πολύ εδώ, αλλά πατέρα, ντρέπομαι λίγο να πηγαίνω στο κολέγιο με τη Φερράρι 599 GTB από καθαρό χρυσό, όταν όλοι μου οι καθηγητές και πολλοί συμμαθητές μου έρχονται με τρένο.
Ο γιος σου,
Nasser

Και η απάντηση του Άραβα πατέρα:

Αγαπημένε μου γιε,
20 εκατομμύρια αμερικάνικα δολάρια μόλις μεταφέρθηκαν στο λογαριασμό σου. Σε παρακαλώ σταματά να μας ντροπιάζεις! Πήγαινε και αγόρασε και εσύ ένα τρένο!
Με αγάπη,
Ο πατέρας σου.
Το Βερολίνο είναι θαυμάσιο, οι άνθρωποι εδώ είναι υπέροχοι και μου αρέσει πολύ εδώ, αλλά πατέρα, ντρέπομαι λίγο να πηγαίνω στο κολέγιο με τη Φερράρι 599 GTB από καθαρό χρυσό, όταν όλοι μου οι καθηγητές και πολλοί συμμαθητές μου έρχονται με τρένο.
Ο γιος σου,
Nasser

Και η απάντηση του Άραβα πατέρα:

Αγαπημένε μου γιε,
20 εκατομμύρια αμερικάνικα δολάρια μόλις μεταφέρθηκαν στο λογαριασμό σου. Σε παρακαλώ σταματά να μας ντροπιάζεις! Πήγαινε και αγόρασε και εσύ ένα τρένο!
Με αγάπη,
Ο πατέρας σου.
Παλιό αλλά καλό.....
Ο παρακάτω διάλογος μεταξύ Αμερικανών και Ισπανών είναι πραγματικός, σύμφωνα με αυτούς που τον δημοσιοποίησαν, και καταγράφτηκε από το κανάλι 106(Finisterra / Galicia) των Θαλάσσιων Επικοινωνιών.
Ισπανοί: Εδώ Α-835, για να αποφύγετε την σύγκρουση παρακαλώ αλλάξτε την πορεία σας 15 μοίρες βόρεια. Αυτή τη στιγμή βρίσκεστε 25 ναυτικά μίλια μακριά και κατευθύνεστε ακριβώς κατά πάνω μας.
Αμερικανοί: Αλλάξτε εσείς την πορεία σας 15 μοίρες νότια.
Ισπανοί: Αρνητικόν! Επαναλαμβάνω, αλλάξτε πορεία 15 μοίρες, 15 μοίρες βόρεια.
Αμερικανοί: Σας ομιλεί ο πλοίαρχος σκάφους των ΗΠΑ, αλλάξτε πάραυτα την πορεία σας 15 μοίρες νότια.
Ισπανοί: Την υπόδειξή σας δεν την βρίσκουμε ούτε λογική ούτε εφικτή.
Εάν δεν θέλετε να προσκρούσετε επάνω μας, αλλάξτε την πορεία σας 15 μοίρες βόρεια.
Αμερικανοί: (Με υψωμένη φωνή) Σας ομιλεί ο πλοίαρχος Richard James Howard του σκάφους USS Montana του δεύτερου σε μέγεθος αεροπλανοφόρου του στόλου των ΗΠΑ. Έχουμε μαζί μας δυο αντιτορπιλικά, καταδιωκτικό αεροσκάφος και τέσσερα υποβρύχια. Επιπλέον έχουμε την υποστήριξη καταδρομικών. Δεν κάνω ΥΠΟΔΕΙΞΗ αλλά σας ΔΙΑΤΑΣΣΩ! Αλλάξτε πορεία 15 μοίρες νότια, σε αντίθετη περίπτωση θα προβούμε σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για την ασφάλεια του στόλου μας. Πάραυτα τσακιστείτε και αλλάξτε πορεία!!!!!!!!!!!!
Ισπανοί: Σας ομιλεί ο Juan Manuel Salas Alcantara, εδώ είμαστε δυο άτομα. Έχουμε μαζί μας ένα σκύλο, το βραδινό μας φαγητό, δυο μπουκάλια μπύρα και ένα καναρίνι. Το καναρίνι κοιμάται αυτήν την ώρα. Επιπλέον μας υποστηρίζει ο ραδιοφωνικός σταθμός Cadena Dial de La Coruna. Σας ομιλούμε από τον φάρο με αριθμό Α-853 των ισπανικών ακτών Finisterra Galicia και σας γνωστοποιούμε ότι δεν έχουμε πρόθεση να μετακινηθούμε. Δεν έχουμε ιδέα αν είμαστε ο μεγαλύτερος ή ο μικρότερος φάρος των Ισπανικών ακτών. Μπορείτε να προβείτε σε όλες τις γ@μημένες απαραίτητες ενέργειες για την ασφάλεια του γ@μημένου σκάφους σας που σας επαναλαμβάνω κατευθύνεται ολοταχώς προς τις βραχώδεις ακτές μας.
Αλλά και πάλι επιμένουμε και σας υποδεικνύουμε να αλλάξετε την πορεία σας 15 μοίρες βόρεια.
Αμερικανοί: Ο.k. κατανοητόν, ευχαριστούμε!!!!!!
Ο παρακάτω διάλογος μεταξύ Αμερικανών και Ισπανών είναι πραγματικός, σύμφωνα με αυτούς που τον δημοσιοποίησαν, και καταγράφτηκε από το κανάλι 106(Finisterra / Galicia) των Θαλάσσιων Επικοινωνιών.
Ισπανοί: Εδώ Α-835, για να αποφύγετε την σύγκρουση παρακαλώ αλλάξτε την πορεία σας 15 μοίρες βόρεια. Αυτή τη στιγμή βρίσκεστε 25 ναυτικά μίλια μακριά και κατευθύνεστε ακριβώς κατά πάνω μας.
Αμερικανοί: Αλλάξτε εσείς την πορεία σας 15 μοίρες νότια.
Ισπανοί: Αρνητικόν! Επαναλαμβάνω, αλλάξτε πορεία 15 μοίρες, 15 μοίρες βόρεια.
Αμερικανοί: Σας ομιλεί ο πλοίαρχος σκάφους των ΗΠΑ, αλλάξτε πάραυτα την πορεία σας 15 μοίρες νότια.
Ισπανοί: Την υπόδειξή σας δεν την βρίσκουμε ούτε λογική ούτε εφικτή.
Εάν δεν θέλετε να προσκρούσετε επάνω μας, αλλάξτε την πορεία σας 15 μοίρες βόρεια.
Αμερικανοί: (Με υψωμένη φωνή) Σας ομιλεί ο πλοίαρχος Richard James Howard του σκάφους USS Montana του δεύτερου σε μέγεθος αεροπλανοφόρου του στόλου των ΗΠΑ. Έχουμε μαζί μας δυο αντιτορπιλικά, καταδιωκτικό αεροσκάφος και τέσσερα υποβρύχια. Επιπλέον έχουμε την υποστήριξη καταδρομικών. Δεν κάνω ΥΠΟΔΕΙΞΗ αλλά σας ΔΙΑΤΑΣΣΩ! Αλλάξτε πορεία 15 μοίρες νότια, σε αντίθετη περίπτωση θα προβούμε σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για την ασφάλεια του στόλου μας. Πάραυτα τσακιστείτε και αλλάξτε πορεία!!!!!!!!!!!!
Ισπανοί: Σας ομιλεί ο Juan Manuel Salas Alcantara, εδώ είμαστε δυο άτομα. Έχουμε μαζί μας ένα σκύλο, το βραδινό μας φαγητό, δυο μπουκάλια μπύρα και ένα καναρίνι. Το καναρίνι κοιμάται αυτήν την ώρα. Επιπλέον μας υποστηρίζει ο ραδιοφωνικός σταθμός Cadena Dial de La Coruna. Σας ομιλούμε από τον φάρο με αριθμό Α-853 των ισπανικών ακτών Finisterra Galicia και σας γνωστοποιούμε ότι δεν έχουμε πρόθεση να μετακινηθούμε. Δεν έχουμε ιδέα αν είμαστε ο μεγαλύτερος ή ο μικρότερος φάρος των Ισπανικών ακτών. Μπορείτε να προβείτε σε όλες τις γ@μημένες απαραίτητες ενέργειες για την ασφάλεια του γ@μημένου σκάφους σας που σας επαναλαμβάνω κατευθύνεται ολοταχώς προς τις βραχώδεις ακτές μας.
Αλλά και πάλι επιμένουμε και σας υποδεικνύουμε να αλλάξετε την πορεία σας 15 μοίρες βόρεια.
Αμερικανοί: Ο.k. κατανοητόν, ευχαριστούμε!!!!!!
2 φίλοι με Αλτσχάιμερ πάνε παραλία. Κάποια στιγμή πεινάνε, λέει ο ένας στον άλλο:
- πάω στην καντίνα. Θες κάτι?
- τι να θέλω, αφού θα το ξεχάσεις.
- δε θα το ξεχάσω. Λέγε, θες κάτι?
- και πώς δε θα το ξεχάσεις?
- θα το λέω συνεχώς απέξω. Λέγε τι θες.
- εντάξει λοιπόν, θέλω ένα ε, ε, ε, ε, ένα παγωτό βανίλια με φράουλες.
- εντάξει.
Ξεκινάει, λοιπόν, μονολογώντας, "ένα παγωτό βανίλια με φράουλες, ένα παγωτό βανίλια με φράουλες, ένα παγωτό βανίλια με φράουλες, ένα παγωτό βανίλια με φράουλες,..."
Στα 10 μέτρα του φωνάζει ο φίλος του, " και σαντιγυυυυυυυυυύ"
- Εντάξειιιιιιιι, " ένα παγωτό βανίλια με φράουλες και σαντιγί, ένα παγωτό βανίλια με φράουλες και σαντιγί, ένα παγωτό βανίλια με φράουλες και σαντιγί, ένα παγωτό βανίλια με φράουλες και σαντιγί..."
Του ξαναφωνάζει στα επόμενα 10 μέτρα, " και σιρόπι σοκολάταααααααα"
- Εντάξειιιιιιιι, "ένα παγωτό βανίλια με φράουλες και σαντιγί και σιρόπι σοκολάτας, ένα παγωτό βανίλια με φράουλες και σαντιγί και σιρόπι σοκολάτας, ένα παγωτό βανίλια με φράουλες και σαντιγί και σιρόπι σοκολάτας, ..."
Μετά από ένα πεντάλεπτο γυρνά πίσω με 2 τυρόπιτες και δίνει τη μία στο φίλο του.Τον κοιτά έκπληκτος αυτός και του λέει:
- και η κόκα κόλα μου που είναι?????
- πάω στην καντίνα. Θες κάτι?
- τι να θέλω, αφού θα το ξεχάσεις.
- δε θα το ξεχάσω. Λέγε, θες κάτι?
- και πώς δε θα το ξεχάσεις?
- θα το λέω συνεχώς απέξω. Λέγε τι θες.
- εντάξει λοιπόν, θέλω ένα ε, ε, ε, ε, ένα παγωτό βανίλια με φράουλες.
- εντάξει.
Ξεκινάει, λοιπόν, μονολογώντας, "ένα παγωτό βανίλια με φράουλες, ένα παγωτό βανίλια με φράουλες, ένα παγωτό βανίλια με φράουλες, ένα παγωτό βανίλια με φράουλες,..."
Στα 10 μέτρα του φωνάζει ο φίλος του, " και σαντιγυυυυυυυυυύ"
- Εντάξειιιιιιιι, " ένα παγωτό βανίλια με φράουλες και σαντιγί, ένα παγωτό βανίλια με φράουλες και σαντιγί, ένα παγωτό βανίλια με φράουλες και σαντιγί, ένα παγωτό βανίλια με φράουλες και σαντιγί..."
Του ξαναφωνάζει στα επόμενα 10 μέτρα, " και σιρόπι σοκολάταααααααα"
- Εντάξειιιιιιιι, "ένα παγωτό βανίλια με φράουλες και σαντιγί και σιρόπι σοκολάτας, ένα παγωτό βανίλια με φράουλες και σαντιγί και σιρόπι σοκολάτας, ένα παγωτό βανίλια με φράουλες και σαντιγί και σιρόπι σοκολάτας, ..."
Μετά από ένα πεντάλεπτο γυρνά πίσω με 2 τυρόπιτες και δίνει τη μία στο φίλο του.Τον κοιτά έκπληκτος αυτός και του λέει:
- και η κόκα κόλα μου που είναι?????



