Ξεχωριστο τοπικ για ενα ξεχωριστο κωμικο που χαρισε πολλες ωρες τρελου γελιου με ταινιες οπως Τρελη Απιθανη Πτηση και Τρελες Σφαιρες. Δεν ηταν μονο αυτες ομως οι ταινιες με το αφθονο γελιο και την εκφραση του. Δυστυχως εφυγε απο τη ζωη. Μιλαμε για παλικαρι απο τα λιγα!

Πέθανε ο βετεράνος κωμικός ηθοποιός Λέσλι Νίλσεν

Πέθανε σε ηλικία 84 ετών ο βετεράνος κωμικός ηθοποιός Λέσλι Νίλσεν, που έγινε πασίγνωστος από τις παρωδίες Τρελλή Απίθανη Πτήση (Airplane!) και Τρελλές Σφαίρες (Naked Gun).

Σύμφωνα με τον ατζέντη του, πέθανε σε νοσοκομείο της Φλόριντα, όπου είχε εισαχθεί με πνευμονία.

Γεννημένος στον Καναδά, ο Νίλσεν ξεκίνησε την καριέρα του ως κωμικός μόλις τη δεκαετία του 1980 με την ταινία-παρωδία Τρελλή Απίθανη Πτήση, όπου υποδυόταν έναν γιατρό.

Συνολικά έχει παίξει σε περισσότερες από 100 ταινίες και είχε το δικό του αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας.

Ο Λέσλι Νίλσεν γεννήθηκε στην πόλη Ρετζίνα του Καναδά το 1926 και η καριέρα του εκτείνεται σε έξι δεκαετίες.

Ξεκίνησε να δουλεύει στην τηλεόραση, στη Νέα Υόρκη, στη δεκαετία του 1950. Στα μέσα της δεκαετίας μετακόμισε στο Χόλιγουντ, όπου αρχικά, εκμεταλλευόμενος την εξωτερική του εμφάνιση, έπαιρνε πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Αργότερα, στη δεκαετία του 1980 η ερμηνεία του στην παρωδία Τρελλή Απίθανη Πτήση τον καθιέρωσε στο είδος.

Στη συνέχεια, ακολούθησε η τριλογία Τρελλές Σφαίρες.

Ο Νίλσεν εισήχθη στο νοσοκομείο με πνευμονία πριν από δύο εβδομάδες. Η κατάστασή του χειροτέρευσε τις τελευταίες δύο ημέρες και τη Δευτέρα άφησε την τελευταία του πνοή.

 

RIP

Ηταν απλα φοβερος ο ανθρωπος!

 

RIP

Γελάσαμε πολύ πιτσιρικάδες με τις ταινίες του.

 

 

Πολυ γελιο,φοβερος!!!!
R.I.P.

 

Επεσε κ ο Φουντας εχθες γνωστος απο την ατακα Στελλα φυγε κραταω μαχαιρι.

 

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=...&artid=4606553

Οι περισσότεροι τον ήξεραν επειδή «κρατάει µαχαίρι». Εκείνος όµως έχει λάβει µέρος σε ταινίες των πέντε Οσκαρ και σε δύο που πήραν Χρυσή Σφαίρα. Ποτέ όµως δεν περηφανεύτηκε
Παιδί του Λαού ο Νίκος Ξανθόπουλος; Γράψε λάθος. Ο Γιώργος Φούντας ήταν και έτσι θα µείνει στην καρδιά µου. Μακριά από εύκολα δάκρυα. Σεµνός, χαµηλόφωνος, ντόµπρος και αφοσιωµένος οικογενειάρχης. Γεννηµένος το 1924, ο παίδαρος που έλειωνε θηλυκές καρδιές τις δεκαετίες του ‘50 και του ‘60, έµεινε µε την ίδια γυναίκα – τη (χορεύτρια) Χρυσούλα Ζώκα µε τις απίστευτες γάµπες – από το 1954, δηλαδή 56 χρόνια. Σας είπα... Απίστευτος.

Υστερα από τις θρυλικές εµφανίσεις του στη «Στέλλα» του Μιχάλη Κακογιάννη (1955), «Ποτέ την Κυριακή» του Ζυλ Ντασσέν (1960), «Τα κόκκινα φανάρια» του Βασίλη Γεωργιάδη (1961) και το «Αµέρικα, Αµέρικα» του Ηλία Καζάν (1963), βροχή ήταν οι προτάσεις από ξένες παραγωγές. «Ρε Γιώργο» του λέγανε «µάθε επιτέλους αγγλικά να κάνεις καριέρα στην Αµερική». Τρελός ήταν. Το µόνο που επιθυµούσε η καρδούλα του ήταν η γυναίκα του, το αγόρι του, οι φίλοι και λίγο κρασί σε κάποια ταβέρνα της γειτονιάς!

Εχουµε και λέµε λοιπόν. Τρία Οσκαρ ο «Ζορµπάς». Ενα το «Ποτέ την Κυριακή», ένα το «Αµέρικα, Αµέρικα», υποψήφια καλύτερης ξενόγλωσσης παραγωγής τα «Φανάρια», Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ξενόγλωσσης η «Στέλλα». Το ίδιο και το «Κορίτσι µε τα µαύρα». Εχουµε ακόµα και λέµε, ηθοποιός µε σκηνοθέτες πολλών αστέρων: Ντασσέν, Κακογιάννης, Καζάν, Κούνδουρος, Γεωργιάδης, Γλυκοφρύδης. Λεβεντόπαιδο µε τα όλα του.

Το 1973 σε µια τηλεοπτική σειρά µε τον τίτλο «Η Κατοχή» παίζει µαζί µε τους Κουρτ Γιούργκενς, Μαρία Σελ και Κλάους Κίνσκι. Ολοι γερµανόφωνοι.Υστερα από µερικά επεισόδια, παίρνει το καπελάκι του και φεύγει. «∆εν µπορούσα να παίζω σε ένα σίριαλ που δείχνει Γερµανούς να σώζουν Ελληνόπουλα στην Κατοχή». Τόσο ήταν το ανάστηµα του Φούντα. Από το Μαύρο Λιθάρι της Παρνασσίδας.

Του 1925. Σπουδάζει θέατρο στο Ωδείο Αθηνών, µε δάσκαλο τον Αιµίλιο Βεάκη. Παίζει στους θιάσους της Κατερίνας και της Καλουτά. Οµως το σινεµά τον κερδίζει και έτσι το θέατρο προς το παρόν το εγκαταλείπει. Θα επιστρέψει αργότερα. «Πρέπει να βάλω ένσηµα, να κερδίσω µια αξιοπρεπή σύνταξη». Πρώτη του κινηµατογραφική εµφάνιση στη «Νεκρή Πολιτεία» του Φρίξου Ηλιάδη, το 1951. Αν και στο Ιντερνετ αναφέρεται ότι συµµετείχε και στα «Χειροκροτήµατα» του Γιώργου Τζαβέλλα το 1944 για τον Αττίκ µε Ζινέτ Λακάζ, Χορν, Αλεξανδράκη. Τελευταία του εµφάνιση το 1993 στο τηλεοπτικό «Γόβα στιλέτο». Τελευταία του κινηµατογραφική στο «Κορίτσι της Μάνης» µε την Αντζελα Γκερέκου του 1986. Με δύο (ελληνικά) βραβεία ερµηνείας. Το πρώτο «Με τη λάµψη στα µάτια» (1966) του Πάνου Γλυκοφρύδη. Με Ανέστη Βλάχο, Γιάννη Φέρτη, Ξένια Καλογεροπούλου, Λαυρέντη ∆ιανέλλο και Ζώρα Τσάπελη. Το δεύτερο «Πυρετός στην άσφαλτο» του Ντίνου ∆ηµόπουλου σε σενάριο Νίκου Φώσκολου µε Τζένη Ρουσσέα, Νόρα Βαλσάµη, Φαίδωνα Γεωργίτση.

 

Μου τη βγηκες ασχημα λαλακι με το κατεβατο σου με εκανες να μοιαζω λιγος, αλλα θα προσθεσω κατι πολυ συμαντικο που δεν ειπες!!!

Στον Φουντα εγινε προταση να γινει ο 007 την οποια δε δεχτηκε γιατι πιστευε πως δε θα καταφερνε να μαθει αγγλικα στον απαιτούμενο χρονο.


ΠΑΡΤΑ ΒΟΣΚΕ ΛΑΛΑΚΙ!!!

 

Δε θα μου μείνει άντερο σήμερα το βλέπω.

 

Λάβε τα και εσύ, ολίγιστε tkal

(έτσι να ανεβάσω λίγο το βαθμό δυσκολίας)