Όσοι έχετε ασχοληθεί (έστω και λίγο) και με τα οικονομικά, ξέρετε τι σημαίνει World Economic Forum. Τώρα όσοι από εσάς είναι και λίγο πιο "υποψιασμένοι" καταλαβαίνετε και τι παίζεται εκεί παρασκηνιακά και τι αποφάσεις λαμβάνονται (πάντα ερήμην μας).

Η μεγάλη είδηση (που δεν προβλήθηκε από κανένα τηλεοπτικό κανάλι και από καμία εφημερίδα) ήταν η εξής: μόνο ο πόλεμος μπορεί να μας βγάλει από την οικονομική κρίση.

Δεν το ισχυρίζεται αυτό κάποιος τυχαίος που η γνώμη του δεν έχει σημασία αλλά ο μεγαλοεπιχειρηματίας των ΜΜΕ Ρούπερτ Μέρντοχ. Και, βέβαια, δεν το είπε μεταξύ... τύρου και αχλαδίου, για να εντυπωσιάσει τους συνδαιτημόνες του σε κάποια ταβέρνα. Αυτή ήταν η τοποθέτησή του, ως... συν-προεδρεύοντος, στο φετινό Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ.

Όπως μετάδωσε το REUTERS και αναμετέδωσαν ουσιαστικά μόνο ορισμένα μπλογκ

 

Οταν τα λεω εγω...

Πολυ σωστα jerry, και παιζουν κι αλλα περισσοτερα.

 

Δε παμε καλα...καθολου καλα...τις @@ριες του τις πεταξε ενω αυτος θα ειναι στο ΣΠΙΤΑΚΙ του στην ΕΛΒΕΤΙΑ κ θα ξινει τα @ρχ1δ1α του!!!!!! Ωρες ωρες ειναι να απορεις με τετοια ζωα αν υπαρχει το ενδεχομενο ποτε να παμε μπροστα...

 

Κανει κι αλλα Μανο, που να δεις τα περιουσιακα του στοιχεια και απο που ερχεται το χρημα.

 

Και να ρωτήσω όμως και εγώ κάτι με την σειρά μου ρε παιδιά.

Ωραία, τα διαβάζω εγώ αυτά που πολύ καλά κάνει ο Jerry και μας ενημερώνει. Τσαντίζομαι, όπως φαντάζομαι τσαντίζεστε και οι περισσότεροι απο εδω μέσα.

Όμως!

Εκτός απο το βγούμε και να γκρινιάξουμε μεταξύ μας, τι άλλο πιστεύετε ότι είναι αυτό που μπορούμε να κάνουμε για όλα αυτά?
Ότι και να νομίσουμε εμείς, πως θα μπορούσαμε να έχουμε έστω και την παραμικρή επιροή σε κάτι τόσο μεγάλο?

Είναι σαν να είσαι πίσω απο μια βιτρίνα δεμένος. Βλέπεις αυτό που θες να πάρεις, ξέρεςι ότι πρέπει κάπως να σπάσεις το τζάμι για αν το αποκτήσεις αλλά δεν μπορείς να κουνηθείς για να το κάνεις...

Ενώ γενικά θεωρώ ότι είμαι αρκετά αισιόδοξος στην ζωή μου, ρεαλιστικά κοιτάζοντας (και πραγματικά με λυπεί που το παραδέχομαι αυτό) όμως νομίζω ότι για τέτοια πράγματα είναι λίγοι αυτοί που μπορούν να κάνουν κάτι.

 

Nabu,
ο προβληματισμός σου είναι πολύ σωστός και δύσκολος να απαντηθεί. Εγώ, μέχρι πριν λίγα χρόνια, ήμουν της άποψης να "...σπάσουμε το τζάμι..." (όπως λές και εσύ) για να αποκτήσουμε ό,τι δεν μας δίνουν. Κάποτε έλεγα ότι πρέπει να πλημμυρίσουν με αίμα οι δρόμοι για να καταφέρει ο λαός κάτι (βλ. Γαλλία, Ρωσσία, Κούβα, κλπ.). Δηλαδή μια αντίδραση τύπου Τσέ Γκεβάρα.

Με το πέρασμα των χρόνων όμως, κατάλαβα ότι μια βίαιη αντίδραση μάλλον έχει ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα. Οδηγεί ακόμα γρηγορότερα στον καθεστωτικό ολοκληρωτισμό και στην συρρίκνωση (αν όχι εξάλειψη) των ελευθεριών μας γιατί προκαλεί μια ακόμα βιαιότερη αντίδραση των κρατικών κατασταλτικών μηχανισμών. Η ιδιωτική μας ζωή είναι ήδη βορά στα χέρια του κράτους και των υπηρεσιών του (εγχώριων και αλλοδαπών).

Πλέον πιστεύω ότι η καλύτερη (ίσως) αντίδραση είναι η νοητική και η παθητική.

Κατ' αρχάς νοητική, γιατί (όπως έχουμε πεί) η γνώση είναι δύναμη. Δεν μπορείς να φανταστείς με πόσα και πόσο μεγάλα ψέματα μπουχτίζουν το μυαλό του μέσου ανθρώπου από την στιγμή που γεννιέται μέχρι την στιγμή που αποδημεί εις τόπον χλοερόν. Μια απλή αναφορά των κυριοτέρων θα χρειαζόταν τουλάχιστον 5-6 σελίδες αυτού του site.

Μετά, παθητική αντίδραση (τύπου Γκάντι). Δηλαδή μη συμμετοχή. Η κλασσική ατάκα "η ψήφος είναι δύναμη" είναι (πλέον) ένα από τα μεγαλύτερα ψέματα που μας λένε. Περιορισμός του αλλόγιστου καταναλωτισμού. Όχι στις πιστωτικές. Κάνετε λίγο υπομονή και αγοράστε αυτό που πραγματικά χρειάζεστε με μετρητά. Μη χρεώσετε στην κάρτα τις διακοπές σας. Προσπαθήστε να κάνετε αποταμίευση (ποίος θυμάται, άραγε, την Ημέρα της Αποταμίευσης). Τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά.

Το ιδανικό για εμένα θα ήταν μια ωραία Δευτέρα πρωί να μην χτυπήσει κανενός το ξυπνητήρι. Να μην πάει κανένας υπάλληλος στην δουλειά. Κανένας μαθητής στο σχολείο. "Ξαφνικά" όλοι να έχουν κρυολογήσει. Καμία νοικοκυρά στην λαϊκή ή στο σουπερμάρκετ. Να μην αγοράσει κανένας τίποτα. Να μην ανοίξει καμία τηλεόραση. Για μια μέρα μόνο. Για μια μέρα τον μήνα. Για μια μέρα την εβδομάδα. Να πούμε όλοι "σήμερα θα κάτσω σπίτι και θα διαβάσω ένα βιβλίο".
Να δούμε μετά αν τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν ή όχι.

Φυσικά, για να γίνει ένα τέτοιο

 

Πολύ ωραία η σκέψη σου και πραγματικά αν μπορούσαμε να μιλάμε για μια τόσο μαζική κίνηση τότε υπάρχουν πάαρα πολλά πράγματα που θα μπορούσαν να γίνουν για να ξεχυλίσουν το ποτήρι σιγά σιγά.
Όπως όμως ακόμα πιο σωστά λες παρακάτω...

[QUOTE=jerryS2K,Feb 2 2009, 06:31 AM]
[B]Φυσικά, για να γίνει ένα τέτοιο