ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΜΕ S2000 ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ
Originally Posted by package,Oct 2 2009, 11:53 AM
Πηγαίνει το δεξί χέρι σε τόρνο εκεί στη Θηβών. Έχει αρχίσει να χάνει λάδια και θα του περάσουν καινούρια τσιμουχάκια.
εκτός από Φούτσες και γατούλες σκέφτεσαι τίποτα άλλο...?
Originally Posted by PanosS,Oct 3 2009, 10:32 AM
Μακάρι να ήταν 1 από τα παραπάνω....
κάνουμε 1 δουλειά εκεί + είχα ραντεβού με ενα γιατρο για μια εγχειριση που πρέπει να κάνω... (Διάφραγμα + κάτι άλλα ακαταλαβίστικα...)
κάνουμε 1 δουλειά εκεί + είχα ραντεβού με ενα γιατρο για μια εγχειριση που πρέπει να κάνω... (Διάφραγμα + κάτι άλλα ακαταλαβίστικα...)
Πανούλη περαστικά ότι και αν είναι.
Υπάρχουν μερικά, απλά, μικρά πράγματα, δίλιτρα και πισωκίνητα
, που μπορούν να σου φτιάξουν την ημέρα...
Ώρα 06:30, σήμερα το πρωί, και χτυπάει το γ@μωξυπνητήρι
Μετά από δύο πεντάλεπτες αναβολές σηκώνεσαι με βαριά καρδιά
Ξεκινάς τις απαραίτητες ετοιμασίες για να πας στην δουλειά
ενώ παράλληλα αναρωτιέσαι πότε θα βγεις στην σύνταξη (αυτή που δεν θα δεις ποτέ
) ή μήπως μπορείς να βγεις και τώρα σε μειωμένη
Κατεβαίνεις από το σπίτι και τότε σκάει για πρώτη φορά το χειλάκι σου βλέποντας το S σου
Δεύτερη φορά σκάει το χειλάκι σου μόλις το βάζεις μπροστά και ξέρεις οτι όλη η γειτονιά σε βρίζει εξαιτίας των Invidia
Ακολουθεί ολιγόλεπτη αναμονή για να ανεβάσει θερμοκρασία το θηριάκι και για δεύτερη φορά σε βρίζουν οι γείτονες μόλις ξεκινάς και ξυπνάς και αυτούς που δεν είχαν ξυπνήσει μέχρι εκείνη την ώρα
Έχοντας πλέον ένα χαμόγελο στο πρόσωπο φτάνεις στον κόμβο της Κατεχάκη και σου κόβεται αμέσως.
Γίνεται της κ@ριόλ@ς και οι μπάτσοι το πάνε το φανάρι σου τρείς μέσα μία έξω
Ξαφνικά μέσα στον αυτοκινητoμπουλούκι διακρίνεις λίγο πιο μπροστά ένα μαύρο S, κοιτάς λίγο καλύτερα και βλέπεις και αυτοκόλλητο του club στο πορτ μπαγκάζ.
Το χαμόγελο αρχίζει να επιστρέφει και κάνεις τα αδύνατα δυνατά να τον διπλαρώσεις τρώγοντας τα απαραίτητα μπινελίκια από τους άλλους οδηγούς.
Τα καταφέρνεις και ακολουθούν οι απαραίτητες συστάσεις και καλημέρες.
Ο κάτοχος είναι ένα παιδί με το όνομα Δημήτρης και nickname "Vimitris".
Και από εκεί αρχίζουν τα ωραία....
Μας κόβουν οι ορδές των πεζών που περνάνε (άλλο που δεν θέλαμε για να ανοίξει μπροστά ο δρόμος
) και πλακωνόμαστε μέχρι το επόμενο φανάρι (το πρώτο των νοσοκομείων από Κατεχάκη προς Καρεά) όπου βγαίνει ο μπάτσος που ρυθμίζει την κυκλοφορία με στυλ βγαίνω-δεν βγαίνω-θα με θερίσουν τα μαλακισμένα, να μας κόψει για να ανοίξει το φανάρι των νοσοκομείων....ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ
Βρισκόμαστε πλέον πρώτοι στο φανάρι, ο Δημήτρης αριστερή λωρίδα και εγώ μεσαία.
Ενώ μιλάμε βλέπω τον μπάτσο και σιγά σιγά τραβιέται στην άκρη και αφου πλέον θεωρεί οτι είναι σε safe θέση για να μην τον "κόψουμε", μας κάνει νόημα να φύγουμε.
Το τι ακολούθησε;;;
ΠΟΛΕΜΟΣ
Διστακτικά μεν (ελέω μπάτσων all over the place) στα @ρχίδια μας δε (ελέω κ@υλ@ς) πλακωνόμαστε ξεσηκώνοντας όλη την Κατεχάκη.
Όπως όλα τα ωραία έτσι και αυτό το σκηνικό διήρκησε λίγο γιατί αναγκαστήκαμε να κόψουμε λόγω υπερβολικής κίνησης και μπάτσων που ως γνωστόν η Κατεχάκη είναι τίγκα κάθε πρωί και από τα δύο
Στη συνέχεια ο Δημήτρης συνέχισε προς Καρέα και εγώ προς Αττική Οδό.
Το αποτέλεσμα ήταν να φτάσω στην δουλειά με ένα τεράστιο χαμόγελο και ανεβασμένη διάθεση...η οποία δυστυχώς μου χάλασε αργότερα που τελικά δεν κατάφερα να πάω στη συνάντηση με τον Mr J's
(όχι για αυτόν αλλά για την παρέα
)
Sorry για το μακροσκελές ποστ αλλά τέτοια "συμβάντα" με εμπνέουν
Υ.Γ. 1: Δεν το γράφω στις κόντρες γιατί ουσιαστικά δεν υπήρχε κόντρα αλλά μια φιλική καλημέρα
Υ.Γ. 2: Είμασταν πάντως για πολλές κλήσεις
, που μπορούν να σου φτιάξουν την ημέρα...Ώρα 06:30, σήμερα το πρωί, και χτυπάει το γ@μωξυπνητήρι
Μετά από δύο πεντάλεπτες αναβολές σηκώνεσαι με βαριά καρδιά
Ξεκινάς τις απαραίτητες ετοιμασίες για να πας στην δουλειά
ενώ παράλληλα αναρωτιέσαι πότε θα βγεις στην σύνταξη (αυτή που δεν θα δεις ποτέ
) ή μήπως μπορείς να βγεις και τώρα σε μειωμένη
Κατεβαίνεις από το σπίτι και τότε σκάει για πρώτη φορά το χειλάκι σου βλέποντας το S σου
Δεύτερη φορά σκάει το χειλάκι σου μόλις το βάζεις μπροστά και ξέρεις οτι όλη η γειτονιά σε βρίζει εξαιτίας των Invidia
Ακολουθεί ολιγόλεπτη αναμονή για να ανεβάσει θερμοκρασία το θηριάκι και για δεύτερη φορά σε βρίζουν οι γείτονες μόλις ξεκινάς και ξυπνάς και αυτούς που δεν είχαν ξυπνήσει μέχρι εκείνη την ώρα
Έχοντας πλέον ένα χαμόγελο στο πρόσωπο φτάνεις στον κόμβο της Κατεχάκη και σου κόβεται αμέσως.
Γίνεται της κ@ριόλ@ς και οι μπάτσοι το πάνε το φανάρι σου τρείς μέσα μία έξω
Ξαφνικά μέσα στον αυτοκινητoμπουλούκι διακρίνεις λίγο πιο μπροστά ένα μαύρο S, κοιτάς λίγο καλύτερα και βλέπεις και αυτοκόλλητο του club στο πορτ μπαγκάζ.
Το χαμόγελο αρχίζει να επιστρέφει και κάνεις τα αδύνατα δυνατά να τον διπλαρώσεις τρώγοντας τα απαραίτητα μπινελίκια από τους άλλους οδηγούς.
Τα καταφέρνεις και ακολουθούν οι απαραίτητες συστάσεις και καλημέρες.
Ο κάτοχος είναι ένα παιδί με το όνομα Δημήτρης και nickname "Vimitris".
Και από εκεί αρχίζουν τα ωραία....
Μας κόβουν οι ορδές των πεζών που περνάνε (άλλο που δεν θέλαμε για να ανοίξει μπροστά ο δρόμος
) και πλακωνόμαστε μέχρι το επόμενο φανάρι (το πρώτο των νοσοκομείων από Κατεχάκη προς Καρεά) όπου βγαίνει ο μπάτσος που ρυθμίζει την κυκλοφορία με στυλ βγαίνω-δεν βγαίνω-θα με θερίσουν τα μαλακισμένα, να μας κόψει για να ανοίξει το φανάρι των νοσοκομείων....ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ
Βρισκόμαστε πλέον πρώτοι στο φανάρι, ο Δημήτρης αριστερή λωρίδα και εγώ μεσαία.
Ενώ μιλάμε βλέπω τον μπάτσο και σιγά σιγά τραβιέται στην άκρη και αφου πλέον θεωρεί οτι είναι σε safe θέση για να μην τον "κόψουμε", μας κάνει νόημα να φύγουμε.
Το τι ακολούθησε;;;
ΠΟΛΕΜΟΣ
Διστακτικά μεν (ελέω μπάτσων all over the place) στα @ρχίδια μας δε (ελέω κ@υλ@ς) πλακωνόμαστε ξεσηκώνοντας όλη την Κατεχάκη.
Όπως όλα τα ωραία έτσι και αυτό το σκηνικό διήρκησε λίγο γιατί αναγκαστήκαμε να κόψουμε λόγω υπερβολικής κίνησης και μπάτσων που ως γνωστόν η Κατεχάκη είναι τίγκα κάθε πρωί και από τα δύο
Στη συνέχεια ο Δημήτρης συνέχισε προς Καρέα και εγώ προς Αττική Οδό.
Το αποτέλεσμα ήταν να φτάσω στην δουλειά με ένα τεράστιο χαμόγελο και ανεβασμένη διάθεση...η οποία δυστυχώς μου χάλασε αργότερα που τελικά δεν κατάφερα να πάω στη συνάντηση με τον Mr J's
(όχι για αυτόν αλλά για την παρέα
)Sorry για το μακροσκελές ποστ αλλά τέτοια "συμβάντα" με εμπνέουν
Υ.Γ. 1: Δεν το γράφω στις κόντρες γιατί ουσιαστικά δεν υπήρχε κόντρα αλλά μια φιλική καλημέρα

Υ.Γ. 2: Είμασταν πάντως για πολλές κλήσεις
Ένας φίλος με πήρε τηλέφωνο πριν καμιά ώρα να με ρωτήσει αν είμαι παραλία.
Ένα μαύρο και ένα ασημί με hardtop, τουρμπάτα/κομπρεσσοράτα, εθεάθησαν να σκορπούν τον τρόμο.
Ανδρόνικε περιμένουμε ανταπόκριση για το τι κάνατε με τον Ξύλινο μάλλον....
Ένα μαύρο και ένα ασημί με hardtop, τουρμπάτα/κομπρεσσοράτα, εθεάθησαν να σκορπούν τον τρόμο.
Ανδρόνικε περιμένουμε ανταπόκριση για το τι κάνατε με τον Ξύλινο μάλλον....
Εχθές το βράδυ αργά , ότι έχω ξεκινήσει απο το σπίτι ενός φίλου στο Μαρούσι για να γυρίσω, πάνω στην Κηφισίας σκάει ενα Corsa Opc. Μπα λέω,άστο μην ασχοληθείς.
Και στα καπάκια σκάει απο πίσω του και κάθεται πρώτο στο φανάρι ένα Silverstone με αυτοκολητάκι μας!!!
Φυσικά επειδή ο Μάης δεν λείπει απο την Σαρακοστή μπήκα και εγώ στο γλέντι.
Hondas - Corsa σημειώσατε 2-0!
Τελικά ήταν ο Stavros-s2.
Και στα καπάκια σκάει απο πίσω του και κάθεται πρώτο στο φανάρι ένα Silverstone με αυτοκολητάκι μας!!!
Φυσικά επειδή ο Μάης δεν λείπει απο την Σαρακοστή μπήκα και εγώ στο γλέντι.
Hondas - Corsa σημειώσατε 2-0!
Τελικά ήταν ο Stavros-s2.


