Εεεωωωώπ!


Μπαινει ενα φιλαράκι στο S, κάνω μια δευτέρα, τρίτη, τεταρτη, μέσα v-tec, μέσα ολα!

Κόβω, κοιταζόμαστε και μου λέει... "ωωω ρε φίλε, και παει έτσι τόσο χρόνων αμάξι; Σαν καινούργιο ειναι, σαν καινούργιο παει".

Τι να εξηγήσω τωρα, το χαμόγελο μου πήγε μέχρι τα αυτιά!

S2000 για παντα!

 

 

 

Να απολαμβάνεις φρεσκοκομμένο Ελληνικό καφέ σε επετειακή κούπα στις 9000 στροφές πριν τη βόλτα. Αξία ανεκτίμητη!

 

Να διαβάζεις τέτοια quote όπως το παρακάτω. Πως να μη το λατρεύεις το S2000 και την επιρροή στον κάτοχο του κι όχι μονο!

 

Πριν το πάρω, ρωτούσα φίλους με παρόμοιο αυτοκινητικό παρελθόν (ιδιοκτήτες s2k πλέον) για το αν τελικά αξίζει τον κόπο ή όχι να πάρω κι εγώ ένα. Ειδικά μετά την ταλαιπωρία με τα μεταχειρισμένα που έβλεπα... Όλοι απαντούσαν το ίδιο πράγμα. "Παρ'το και θα καταλάβεις. Ο,τι και να σου πω/γράψω είναι λίγο". Σκεφτόμουν ότι είναι υπερβολικοί και μάλιστα προερχόμενος από ελαφρύ γαλλικό, θα μου λείψει αυτή η αμεσότητα και η αίσθηση του τιμονιού. Πόσο λάθος ήμουν... Πόσο διαφορετικό είναι αυτό που ζω κάθε φορά που το οδηγώ και πόσα έχω να μάθω ακόμα μαζί του. Τίποτα... Όλα συνοψίζονται στο quote που έκανε ο Μάριος.

 

Όταν το πρωτοείδα έπαθα πλάκα, ήταν παρκαρισμένο στο περίπτερο της HONDA σε ασημί χρώμα στην διεθνή έκθεση αυτοκινήτου,
Τότε ήμουν μόλις 18, για να το πλησιάσω πέρασε κανένα 20' είχε τόσο πολύ κόσμο. Όταν το πλησίασα έφαγα την πρώτη μου ξενερα, γιατί ηταν περιφραγμένο με συρματόσχοινο και δεν μπορούσα να κάτσω μέσα σε αυτά τα υπέροχα δερμάτινα καθίσματα ... Έκανα γύρω γύρω καμία 10αρια φορές σταμάτησα και είπα στόν ξάδερφο μου θα μαζέψω κανένα φράγκο και θα το πάρω.
Δυστυχώς δεν είχα ποτέ την οικονομική άνεση και έτσι πέρασαν 9 χρόνια τότε είπα θα κάνω 2 με 3 δουλειές θα βάλω δοσεις μέχρι να πεθάνει ο HIGHLANDER και θα το πάρω ... Πέρασε ένας χρόνος ψάχνοντας, το 2008 με 2009 δύσκολα έβρισκες κάτι καλό γιατί τότε δεν τα πούλαγε κανένας, όταν το πηρα έφυγα σε 2 μήνες Ιταλία για το euromeet εκεί μπορεί να καταλάβει κάποιος πως ένοιωσα... Μέχρι σήμερα νοιώθω το ίδιο ενθουσιασμό με τότε, με βλέπω να γερνάω και να έχω την HONDARA μου στην πένα και να συνεχίζει να με ενθουσιάζει ...

 

Ήταν Ιούλιος του 2005...Κυριακή, 8:00 το πρωί.
Η γειτονιά μου (Alsoupoli - drift city) άδεια...
Δούλευα σε ένα καφέ τότε δίπλα στο σπίτι μου

...δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνη την ημέρα!

Ο Χρήστος... φίλος και γείτονας με S2000 παρκάρει απ' έξω...

(MY00, Silverstone, Κόκκινα καθίσματα, 18in Superleggera, KW V3)

Του φτιάχνω καφέ (Φραπέ γλυκό με γάλα)και λιγο πριν φύγει μου λέει το αφεντικό... "Δεν πετάγεσαι στον φούρνο να φέρεις τα τπτ..."
Πριν απαντήσω... πετάγεται ο Χρήστος και μου λέει να πάμε παρέα...

Τότε ήταν που εμφανίστηκε σε pop up window ο Paulo Coelho και μου είπε "When you want something, all the universe conspires in helping you to achieve it" δεν εξηγείτε αλλιώς... αφού γυρίζει ο Χρήστος προς το μέρος μου... με κοιτάει... και μου δίνει τα κλειδιά...

Μου κόπηκαν τα πόδια...

Κάθησα στο κόκκινο κάθισμα... το δεξί μου χέρι άγγιζε την κόκκινη μοκέτα... ο ασημένιος λεβιές είχε χαθεί στη χούφτα μου και απο την άλλη το Big Red Button με κοίταζε τόσο πονηρά...

Παρένθεση: Τότε είχα ένα mx5 mk2.5 (1.6 μαμά... αναρτησεις, διαφορικό, ζαντολάστιχα, εξάτμιση και βλακείες)... έκανα πάντες και ήμουν ευτυχισμένος... Κλείνει η παρένθεση και επανέρχομαι

Τι Τιμόνι... τι κάθισμα... τι λεβιές... Τι πράγμα ήταν αυτό!!! Αμ η θέση οδήγησης? Χωμένος μέσα στο σασί... Απο την μια η πόρτα να φτάνει στο ύψος του ώμου και απο την άλλη το τούνελ της μετάδοσης να είναι στα πλευρά μου...

Το mx5 έμοιαζε σαν τη μικρή του αδερφή...

Οταν βγήκα Καποδιστρίου... όλα είχαν πάρει το δρόμο τους...
1η 9!
2α 9!
3η 9!
4η... φρένα...
πάει η έξοδος την προσπέρασα...

Δεν μου πήγαινε η καρδιά να σταματήσω!

Οι σχέσεις ήταν τόσο κοντινές... η αίσθηση απίστευτη!
Εκεί που νόμιζα πως θα αλλάξω έμπαινε το VTEC και μου σηκωνο(ν)ταν... οι τρίχες!

Γύρισα στο μαγαζί...
Δεν μιλιόμουν...
Δούλευα μηχανικά...
Απλά χαμογελούσα και σκεφτόμουν!

Sκέψεις... Πράξ€ις... Αποφάσεις...

Μέχρι εκέινη τη στιγμή πετούσα τα λεφτά μου στα αυτοκίνητα...
Επρεπε να πάρω S!


Σήμερα... 9 χρονια μετά και έχοντας αλλάξει 3 S2k... Είμαι σίγουρος οτι τέτοιο αμάξι δεν υπάρχει.
Δεν θέλω τίποτε άλλο! Να το έχω για πάντα...

Να τα προσέχετε και να τα αγαπάτε!

Είμαστε πολύ τυχεροί...

 

Αν μου επιτρεπεις...μπορω να το "κλεψω" και να το αναρτησω οπου γινετε? χαχαχα!!!

 

Θυμαμαι τον pontios2000 να δηλωνει συμμετοχη για το EUROMEET 2009 για τα 10 χρονια κατασκευης του S2000, πριν παρει καν το S2000.

Μιλαμε ηταν πολυ αποφασισμενος και το αμαξι απο τη πρωτη μερα που το πηρε ειναι στη πενα!

Το ταξιδι στην Ιταλια ηταν ο καλυτερος τροπος να το λατρεψει ακομη περισσοτερο!


Οσο για το ποστ σου GiorgoS2k, καπως ετσι λιγο πολυ παθαμε τη πλακα μας οταν το οδηγησαμε πρωτη φορα. Τελειο ποστ!