Ψηφιστε τη νεα τοποθεσια των συναντησεων μας
ρε πατε καλά μεχρι να φτάσουμε στο Λυκαβητο θα μας εχουν γράψει τους μισούς για πινακίδες και τους αλλους μισους θα τους εχουν κάνει το αμαξι φυλλο και φτερό...ο,τι νομίζετε...εγω οπου και να είναι θα ΕΡΘΩ.....
ρε πατε καλά μεχρι να φτάσουμε στο Λυκαβητο θα μας εχουν γράψει τους μισούς για πινακίδες και τους αλλους μισους θα τους εχουν κάνει το αμαξι φυλλο και φτερό...ο,τι νομίζετε...εγω οπου και να είναι θα ΕΡΘΩ.....
Καλός ο Λυκαβυττός, αλλά, εδώ που τα λέμε, το χειμώνα θα πρέπει να είμαστε ντυμένοι σαν Εσκιμώοι και δεν έχει ένα μέρος να αράξουμε για τσιμπολόγημα και κουβεντούλα. Εκτός αν "πάμε πλατείαααα" και διπλοπαρκάρουμε όλοι στην Πατριάρχου Ιωακείμ
Thread Starter
Registered User
Joined: Dec 2004
Posts: 30,032
Likes: 2
From: Athens, Greece, Europe, Earth, Universe
Μπορούμε να πάμε απέναντι στο αεροδρόμιο
Έχει ζέστη, έχει κόσμο, έχει πολλές επιλογές βρώσης και πόσης και έχει γκόμενες να πηγαινοέρχονται
Ά, και στο τέλος μπορούμε να αράξουμε και να βλέπουμε, ρομαντικά και αγαπημένοι, τα πανέμορφα αεροπλάνα να έρχονται και να φεύγουν, τους ταξιδευτές να αποχαιρετιούνται, και εμείς να ονειροπολούμε άλλη γη, άλλα μέρη, και η ψυχή μας να γεμίζει με μια ευφορία και αγγαλίαση πρωτόγνωρη για αυτόν τον σκληρό και αδηφάγο κόσμο που ζούμε, στον οποίο έχουμε χάσει κάθε χαρά, κάθε χαμόγελο της ζωής. Σ'αυτόν τον βάναυσο και σαρκοβόρο κόσμο γύρω μας, εμείς αντιστεκόμαστε και βλέπουμε τις χαρές της ζωής, αυτά τα μικρά, να τόσο δα, στιγμιότυπά της που η ομορφιά τους έχει ένα μεγαλείο αλλόκοτο, παράξενο μα τόσο όμορφο που σε συνεπαίρνει. Σου κόβουν την ανάσα, αλλά χαμογελάς. Ένα χαμογελο πέρα ως πέρα αληθινό, από τα βάθη του είναι σου, που κάνει τους άλλους να ανυσηχούν.
Καλό, έ;
Έχει ζέστη, έχει κόσμο, έχει πολλές επιλογές βρώσης και πόσης και έχει γκόμενες να πηγαινοέρχονται
Ά, και στο τέλος μπορούμε να αράξουμε και να βλέπουμε, ρομαντικά και αγαπημένοι, τα πανέμορφα αεροπλάνα να έρχονται και να φεύγουν, τους ταξιδευτές να αποχαιρετιούνται, και εμείς να ονειροπολούμε άλλη γη, άλλα μέρη, και η ψυχή μας να γεμίζει με μια ευφορία και αγγαλίαση πρωτόγνωρη για αυτόν τον σκληρό και αδηφάγο κόσμο που ζούμε, στον οποίο έχουμε χάσει κάθε χαρά, κάθε χαμόγελο της ζωής. Σ'αυτόν τον βάναυσο και σαρκοβόρο κόσμο γύρω μας, εμείς αντιστεκόμαστε και βλέπουμε τις χαρές της ζωής, αυτά τα μικρά, να τόσο δα, στιγμιότυπά της που η ομορφιά τους έχει ένα μεγαλείο αλλόκοτο, παράξενο μα τόσο όμορφο που σε συνεπαίρνει. Σου κόβουν την ανάσα, αλλά χαμογελάς. Ένα χαμογελο πέρα ως πέρα αληθινό, από τα βάθη του είναι σου, που κάνει τους άλλους να ανυσηχούν.
Καλό, έ;



